Do Serocka

Warszawa • Nieporęt • Zegrze • Zegrzynek • Serock • 40 km

>>> Trasy Rowerowe >> Przewodnik > Do Serocka

Charakterystyka wycieczki:

Serock, cel wycieczki, to bardzo ładnie położone nad Zalewem Zegrzyńskim miateczko o ponad 1000-letniej historii. Sam dojazd to jedna z ciekawszych tras rowerowych w okolicach Warszawy - do Nieporętu prowadzi wzdłuż Kanału Żerańskiego, dalej brzegiem Zalewu Zegrzyńskiego, a od Zegrzynka, u stóp wysokiej na około 20-30 m skarpy doliny Bugo-Narwii. Najbardziej interesujące zabytki architektury na trasie to barokowy kościół w Nieporęcie i poźnogotycki w Serocku. Wycieczka prowadzi szutrowymi i w nieco mniejszym stopniu asfaltowymi nawierzchniami, a na kilku odcinkach bardziej wyboistymi ścieżkami leśnymi i polnymi.

Opis trasy:

Początek trasy: Skrzyżowanie ulic Podleśnej i Gwiaździstej (Park Kępa Potocka)

Ze skrzyżowania Gwiaździstej i Podleśnej, ścieżką rowerową przez park - po drodze kładka nad kanałkiem - następnie w prawo zielonym szlakiem rowerowym ("Szlak Wisły") wzdłuż Wisłostrady do mostu "Grota"- Roweckiego, którym na drugi brzeg Wisły.

Zjeżdżamy stromą ścieżką po nasypie, a następnie powybijanym chodnikiem kierujemy się w stronę EC Żerań - kilkaset metrów za mostem należy skręcić w prawo w przejście podziemne pod drogą dojazdową na most "Grota".

Za tunelem skręcamy w lewo i dojeżdżamy do ul. Modlińskiej. Przeprowadzamy grzecznie rowery przez przejście dla pieszych :-))) i ul. Elektronową (po lewej budynki dużego centrum handlowego) kierujemy się do drogi technicznej PKP, gdzie należy skręcić w lewo - tu pojawiają się znaki czerwonego szlaku rowerowego, który będzie nam towarzyszył aż do Nieporętu. Trasa jest słabo oznakowana, dlatego w paru miejscach może przydać się mój opis i kawałek mapy :-).

Po kilku kilometrach jazdy drogą PKP osiągamy skrzyżowanie z dość ruchliwą ul. Marywilską, którą przecinamy, a następnie szutrową ul. Proletariat- czyków, prowadzącą wzdłuż Kanału Żerańskiego docieramy do asfaltowej ul. Białołęckiej, gdzie w lewo, w kierunku pętli autobusowej.

Zaraz za pętlą nawierzchnia zmienia się na mocno powybijaną szutrową. Po lewej stronie ogrodzony teren firmy budowlanej, następnie z prawej budynki mieszkalne - za nimi w prawo odbija ul. Zdziarska - my kierujemy się jednak dalej szutrowym traktem biegnącym prawym brzegiem Kanału Żerańskiego.

W Kobiałce (uwaga: brak oznakowania szlaku !) skręcamy w lewo na most (wcześniej podjazd po płytach betonowych). Tuż za przeprawą skręt w prawo w drogę z trylinki prowadzącą ostro w dół (ul. Długorzeczna). U stóp nasypu należy skręcić w prawo w wąską ścieżkę, którą dojedziemy do szutrowej drogi wiodącej, dla odmiany, lewym brzegiem Kanału Żerańskiego.

Po 7 km jazdy wygodną i równą szutrową drogą wzdłuż Kanału (jeszcze do niedawna była to wąska, wyboista i zarośnięta ścieżka) docieramy do stalowo-drewnianego mostu dla pieszych w Nieporęcie. W tym miejscu opuszczamy szlak rowerowy i skręcamy w lewo w asfaltową ulicę.

Na pierwszym skrzyżowaniu "T", wśród zabudowań wsi, należy skręcić w prawo, na następnym (po prawej ogrodzony teren szkoły) w lewo.

100 m dalej skrzyżowanie z ruchliwą ul. Jana Kazimierza (światła), gdzie skręcamy w lewo i po chwili w prawo w asfaltową lokalną ulicę biegnącą wzdłuż pl. Wolności, przy którym budynek Urzędu Gminy i barokowy kościół z XVII w.

Kościół w Nieporęcie został ufundowany przez samego króla Jana Kazimierza: miejscowość od XVI w. jako własność królewska była przedmiotem opieki monarchów z dynastii Wazów, którzy chętnie przyjeżdżali na polowania do okalających ją lasów, zatrzymując się w drewnianym dworze myśliwskim wzniesionym przez Zygmunta III. Kościól wzniesiono w 1651 r. na planie krzyża greckiego w stylu wczesnobarokowym. Charakterystyczna brama stojąca przed frontonem budowli jest jednocześnie dzwonnicą i pochodzi z XVIII w. Nad drzwiami do zakrystii zachował się czarny marmurowy portal z herbem Wazów.

Za kościołem nawierzchnia zmienia się na szutrową. Na wysokości cmentarza należy skręcić w prawo za znakami niebieskiego szlaku turystycznego (uwaga: miejscami słabe oznakowanie, dobrze mieć ze sobą dobrą mapę :-), którym leśnymi ścieżkami i duktami, miejscami dość uciążliwymi, docieramy do trasy 631 biegnącej wysokim wałem wzdłuż brzegu Zalewu Zegrzyńskiego.

Szosą kierujemy się w stronę skrzyżownia (rondo) z drogą 61. Kilkaset metrów przed rondem należy skręcić w prawo w powybijany wąski chodnik biegnący brzegiem Zalewu, który doprowadzi nas na skróty do drogi nr 61. Chodnikiem, a następnie ulicą dla ruchu lokalnego wzdłuż ruchliwej trasy wjeżdżamy do Zegrza.

Przejeżdżamy przez most na drugi brzeg Zalewu, po czym skręcamy w prawo w asfaltową drogę biegnącą groblą oddzielającą Zalew od niewielkiej zatoki.

Po 400 m, zaraz za okrągłym budynkiem małej oczyszczalni ścieków, należy skręcić w lewo w lekko wspinającą się pod górę betonową drogę, która po kilkudziesięciu metrach zmienia się w dość wąski chodnik - dojedziemy nim przez bardzo ładny, rozcięty wąwozem las do pałacyku mieszczącego Kasyno Wojskowe (ale ruletki tam nie mają ;-).

Asfaltową krętą ulicą, mijając zabudowania dawnej Wyższej Oficerskiej Szkoły Wojsk Łączności znów docieramy do szosy 61.

Skręcamy w prawo, chodnikiem a następnie poboczem trasy dojeżdżamy do Borowej Góry. Tam obok przejścia dla pieszych z sygnalizacją ostrzegawczą należy skręcić w prawo w szutrową drogę, która początkowo wśród ogrodzeń i zabudowań, następnie polami doprowadza do poprzecznej szosy na skraju Jadwisina.

Skręt w prawo, a po około 400 m w lewo w polną drogę obsadzaną drzewami. 400 m dalej, na skrzyżowaniu z szutrową drogą z Jadwisina, skręcamy w prawo i zjeżdżamy przez rezerwat "Wąwóz Szaniawskiego" nad Zalew Zegrzyński - nieco wcześniej z prawej strony stylowe, drewniane, wykończone kamieniem, zabudowania Tawerny PTTK w Zegrzynku.

Szutrową drogą, a następnie ścieżką leśną, za znakami żóltego szlaku, przejeżdżając wcześniej przez teren Yacht Clubu Polskiego, docieramy do asfaltowej ul. Rybaki w Serocku. Droga zakręcając i ostro wspinając się pod górę doprowadza do trasy 61. Jedziemy około 100 m chodnikiem wzdłuż szosy, po czym skręcamy w prawo i lokalną asfaltową ulicą zjeżdżamy do odnowionego w ostatnich latach Rynku. Ulicą w prawo (Farna) dojechać można do zabytkowego poźnogotyckiego kościoła. Warto obejrzeć także położone obok malownicze wąwozy.

Pierwsze wzmianki o Serocku pojawiły się w 1065 r. w "Falsyfikacie Mogileńskim", chociaż znaleziona tu moneta arabska z IX w. wskazuje, że miasto ma jeszcze dłuższą tradycję. We wczesnym średniowieczu istniał tu gród warowny, a leżące obok podgrodzie dało początek osadzie targowej, która rozwijała się szybko w oparciu o biegnący wzdłuż Wisły, Narwii i Bugu szlak handlowy z Torunia i Gdańska na Ruś. W średniowieczu założono tu komorę celną, z dochodów której bogacili się mieszkańcy, a w 1417 r. osada otrzymała prawa miejskie potwierdzone i rozszerzone w 1425 r. Między XV a XVII w. Serock był siedzibą sądów grodzkich i ziemskich, a od końca XVI w. do 1795 roku stanowił stolicę powiatu w ziemii zakroczymskiej. Po potopie szwedzkim miasto, jak wiele innych w Polsce, podupadło i nie odzyskało już dawnego znaczenia. W okresie Księstwa Warszawskiego na rozkaz Napoleona wzniesiono tu fortyfikacje, stanowiące element systemu obronnego Modlin-Serock-Praga. Po upadku Powstania Styczniowego, między 1869 a 1923 r. Serock czasowo utracił prawa miejskie.

Zabytkowy ceglany kościół w Serocku wzniesiony został w 1525 r. przez ostatnich książąt mazowieckich i reprezentuje późny gotyk. Wyposażenie wnętrza pochodzi z XVIII w. W ściany budowli wmurowane są kule armatnie z I wojny światowej. Budowla jest ładnie położona na krawędzi skarpy, z otaczjącego ją tarasu efektowny widok na Zalew Zegzryński i łączące się koryta Narwii i Bugu. Średniowieczny rodowód ma także układ urbanistyczny miasta z kwadratowym rynkiem. Z innych zabytków wymienić można pozostałości grodziska wczesnośredniowiecznego z IX–XIII w. i ślady fortyfikacji napoleońskich.

Powrót do Warszawy:

• Wracamy do Nieporętu, dalej jedziemy przez Kąty Węgierskie do Józefowa, skąd:
• żółtym szlakiem przez las do Choszczówki, następnie ulicami Piwoniową, Polnych Kwiatów, Wałuszewską, Czołową do Marywilskiej i skrzyżowania z drogą techniczną PKP (za mostem nad Kanałem Żerańskim w prawo), skąd znaną nam trasą w kierunku Żerania i mostu "Grota" (ten wariant jest najciekawszy).
• asfaltową drogą przez Michałów-Grabinę do skrzyżowania z szosą nr 633, następnie ul. Długorzeczną do mostu w Kobiałce, dalej trasą wycieczki w odwrotnym kierunku.
• Dojeżdżamy do mostu dla pieszych w Nieporęcie, przejeżdżamy na drugą stronę kanału, poczym asfaltowymi drogami przez Aleksandrów i Stanisławów do mostu w Kobiałce, dalej trasą wycieczki w odwrotnym kierunku.

Odradzam jazdę głównymi szosami - 61 i 633 - które są wąskie, bardzo ruchliwe i ogólnie dość niebezpieczne dla rowerzysty. We wszystkich przypadkach trasa razem z powrotem do Warszawy będzie liczyć około 80 km.

© Paweł Jackowski• 2003-2009 • p.jackowski@op.pl